ЧЕХОВ И ТАЛСТОЙ

فارس: نشست خبرى با حضور فريندخت زاهدى، ويكتور گولچنكو و قطب الدين صادقى درباره چخوف در سالن كنفرانس خانه هنرمندان برگزار شد. در اين نشست فريندخت زاهدى دبير بخش بين الملل هفته چخوف در مورد «چخوف در ايران» سخنرانى كرد.وى با اشاره به اين مطلب كه در دوره اى آثار چخوف به ايران آمد، اظهار داشت: نوع برداشت نويسندگان از آثار چخوف به صورت سياسى و اجتماعى بوده و در آن دوران طبقات اجتماعى در آثار نويسندگان مطرح مى شد. اولين فردى كه در ايران آثار چخوف را معرفى كرد صادق هدايت بود. وى دو نمايشنامه «تمشك خاردار» و «مشاور خصوصى» را به زبان فارسى ترجمه كرد و محمدعلى جمال زاده نيز از نويسندگان تاثيرپذير از آثار چخوف بود. ما در دهه ۴۰ شاهد آثار متعدد در زمينه چخوف بوده ايم و در آن زمان عبدالحسين نوشين آثار چخوف را به روى صحنه آورد. بايد گفت، ادبيات دراماتيك ما تا حدى وام دار چخوف است. در ادامه نيز «ويكتور گولچنكو» سرپرست لابراتوار چخوف شناسى در روسيه نيز با موضوع «نفوس مرده و زنده در آثار چخوف و گوگول» به ايراد سخنرانى پرداخت. وى با اشاره به اين مطلب كه ديدگاه آثار چخوف و گوگول نسبت به زندگى متفاوت است، بيان داشت: گوگول و چخوف زندگى كوتاهى داشتند و در يك سن از دنيا رفته اند. در سال هاى آخر چخوف تمام زندگى خود را بر نوشتن نمايشنامه «باغ آلبالو» گذاشت و در واقع بهترين اثر وى «باغ  آلبالو» است. وى در ادامه به شخصيت هاى آثار چخوف پرداخت و اظهار داشت: هر نقطه و ويرگول در آثار چخوف معناى خاصى دارد و چخوف در آثارش سعى كرده كه شخصيت هايش از بين نروند. در نمايش چخوف مرگ وجود ندارد.